Αν ψάχνατε το ιδανικό σκηνικό για ταινία μεταποκαλυπτικού περιεχομένου, μην πάτε μακριά. Η οδός Δάσους στο Χαλάνδρι είναι εδώ για να σας προσφέρει μια εμπειρία... «λάκκου» και λάσπης, ευγενική χορηγία της ΕΥΔΑΠ και της αέναης ελληνικής γραφειοκρατίας.
Το Χρονικό μιας Προαναγγελθείσας... Κατάρρευσης
Δύο μήνες «έργα»: Γιατί ως γνωστόν, αν δεν περάσουν 60 μέρες με τον δρόμο ανοιχτό, το νερό δεν τρέχει καλά.
Πασχαλινή «Βόλτα»: Ενώ όλοι έψηναν αρνιά, οι κάτοικοι της περιοχής έκαναν... off-road extreme sports για να βγουν από τα γκαράζ τους.
Αισθητική Ρεματιάς: Τι κι αν είσαι δίπλα στο πράσινο; Η ΕΥΔΑΠ φρόντισε να προσθέσει πινελιές από χώμα, πέτρες και λακκούβες που θυμίζουν βομβαρδισμένο τοπίο.
Ποιος φταίει; (Κλασικό ελληνικό ερώτημα)
«Ο Δήμος δεν έχει ευθύνη... αλλά θα έπρεπε να ενοχλήσει.»
Εδώ γελάμε (ή κλαίμε). Η ΕΥΔΑΠ ανοίγει, ο Δήμος παρακολουθεί «διακριτικά» και οι πολίτες απλώς πληρώνουν τέλη για να καταστρέφουν τα αμορτισέρ τους. Είναι πραγματικά συγκινητική η απάθεια των υπευθύνων μπροστά σε έναν πεζόδρομο που έγινε... εργοτάξιο φάντασμα.
Συμπέρασμα: Χαλάνδρι, η πόλη των αντιθέσεων
Από τη μία η βιτρίνα και από την άλλη η οδός Δάσους, που θυμίζει περισσότερο δασικό μονοπάτι στον Όλυμπο μετά από καταιγίδα παρά αστικό ιστό.
Κύριοι της ΕΥΔΑΠ και του Δήμου:
Αν δεν μπορείτε να κλείσετε μια τρύπα σε δύο μήνες, τουλάχιστον βάλτε μια πινακίδα: "Προσοχή: Εδώ το Χαλάνδρι συναντά τον Μεσαίωνα". Θα είναι πιο ειλικρινές.
Χριστός Ανέστη και... καλή τύχη στους κατοίκους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου