Η ΑΕ Χαλανδρίου βρίσκεται σήμερα σε ένα από τα πιο κρίσιμα σταυροδρόμια της μακρόχρονης πορείας της. Η παραμονή στην κατηγορία φαντάζει πλέον με «βουνό», καθώς η τελευταία θέση στον βαθμολογικό πίνακα φέρνει την ομάδα με το ένα πόδι στη Β' Κατηγορία. Είναι μια πραγματικότητα σκληρή για έναν σύλλογο που στο παρελθόν έχει γευτεί μεγάλες επιτυχίες και έχει πρωταγωνιστήσει σε εθνικές κατηγορίες, διδάσκοντας ποδόσφαιρο και ήθος.
Η Μοναξιά της Διοίκησης και η Απουσία του Κόσμου Παρά τις φιλότιμες και υπεράνθρωπες προσπάθειες της διοίκησης να κρατήσει το «καράβι» όρθιο μέσα σε ένα εξαιρετικά δυσμενές οικονομικό περιβάλλον, το αποτέλεσμα δεν ήταν το προσδοκώμενο. Στην προσπάθεια αυτή, η απουσία του φίλαθλου κόσμου της πόλης ήταν αισθητή. Η έλλειψη στήριξης από την τοπική κοινωνία στέρησε από την ομάδα την απαραίτητη ώθηση που χρειάζεται κάθε παίκτης όταν η μπάλα «καίει».
Η Ελπίδα στις Ακαδημίες Μέσα στο γκρίζο τοπίο της φετινής σεζόν, υπάρχει μια αχτίδα φωτός που δεν μπορεί να αγνοηθεί: τα μικρά παιδιά. Η συνειδητή απόφαση του συλλόγου να δουλέψει με νεαρούς αθλητές και να επενδύσει στο μέλλον απέδωσε καρπούς σε επίπεδο υποδομών και ανάδειξης ταλέντων. Αυτή η επιτυχία των ακαδημιών είναι η μοναδική «προίκα» που μπορεί να εγγυηθεί την επόμενη μέρα, όποια κι αν είναι η τελική κατηγορία.
Η ιστορία δεν διαγράφεται από μια κακή σεζόν. Η ΑΕ Χαλανδρίου έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι ξέρει να αναγεννιέται.
Ακόμα κι αν το φινάλε της περιόδου βρει την ομάδα στην παρακάτω κατηγορία, η βάση που χτίστηκε με τα τμήματα υποδομής και η εμπειρία που αποκτήθηκε μέσα από τις δυσκολίες, ίσως είναι το απαραίτητο «restart» για να επιστρέψει ο σύλλογος εκεί που πραγματικά ανήκει.
Πώς κρίνετε εσείς τη στάση της τοπικής κοινωνίας; Πιστεύετε ότι η επιστροφή στις «ρίζες» και τα νέα παιδιά είναι η μόνη λύση για να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου