Είναι γεγονός πως η αναβάθμιση των υποδομών σε χώρους που φιλοξενούν την τοπική κοινωνία και τον αθλητισμό είναι πάντα μια θετική είδηση. Η τοποθέτηση των νέων καθισμάτων στο «Νίκος Πέρκιζας» δίνει σίγουρα μια άλλη όψη στο γήπεδο και βελτιώνει την εμπειρία των φιλάθλων, δείχνοντας ότι έγινε ένα πρώτο, απαραίτητο βήμα.
Ωστόσο, η παρατήρησή είναι απόλυτα εύστοχη: η αισθητική βελτίωση δεν ταυτίζεται πάντα με τη λειτουργικότητα.
Τα "Αγκάθια" της Καθημερινότητας στο Γήπεδο
Όπως πολύ σωστά έχει επισημανθεί , υπάρχουν δύο βασικά
κενά που υποβαθμίζουν τη χρήση του σταδίου:
·
Το Στέγαστρο: Η εικόνα των φιλάθλων της ΑΕ Χαλανδρίου να
είναι εκτεθειμένοι στα στοιχεία της φύσης αναδεικνύει το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Χωρίς στέγαστρο, η προσέλευση του κόσμου εξαρτάται από τον καιρό, κάτι που
αδικεί την προσπάθεια των ομάδων που αγωνίζονται και την ιστορία του γηπέδου.
· Το Δημοσιογραφικό Booth: Για να μπορέσει ένας αθλητικός χώρος να λειτουργήσει σε επαγγελματικά πρότυπα και να προβληθεί σωστά η δουλειά των τοπικών σωματείων, οι δημοσιογράφοι χρειάζονται έναν στοιχειωδώς προστατευμένο και οργανωμένο χώρο εργασίας.
Η αναγνώριση των καλών κινήσεων (όπως τα καθίσματα) είναι δίκαιη, αλλά η
πίεση για την ολοκλήρωση των έργων είναι απαραίτητη. Ένα γήπεδο χωρίς στέγαστρο
στην Ελλάδα του 2026 μοιάζει με "μισή δουλειά", ειδικά όταν μιλάμε
για μια περιοχή με τη δυναμική του Χαλανδρίου.
Ελπίζουμε η δημοτική αρχή να εισακούσει τα αιτήματα των
φιλάθλων, καθώς η ασφάλεια και η προστασία από τις καιρικές συνθήκες δεν είναι
πολυτέλεια, αλλά βασική προϋπόθεση για τον αθλητισμό.
